„Pars Pro Toto”, reż. Katarzyna Łęcka, Studio Munka-SFP, 2017, 30 min.

Po śmierci żony i jedynego syna, starzejący się artysta malarz, odcinając się od świata i ludzi, próbuje egzystować w pustym mieszkaniu. Jedynymi towarzyszami przeraźliwej samotności są nagrania bliskich, które mężczyzna ogląda w trakcie bezsennych nocy. Świadkami tych zmagań są postaci z jego obrazów, „patrzące” na niego ze wszystkich ścian. Mężczyzna usiłuje wrócić do normalnego trybu życia. Choroba zmusza go do przyjęcia niechcianej przez niego pomocy, od równie jak on samotnej, młodej rehabilitantki. Dotknięta pędzlem sztaluga i ciało uleczone przez dotyk, to dwie strony procesu, który obojgu daje nadzieję.